Beste mensen,
Het kost mij enige moed om mij weer op dit weblog te melden. Als voorzitter van een moslimvrouwenorganisatie is ook voor mij de afgelopen week een regelrechte nachtmerrie geweest, bijna letterlijk, want de eerste twee nachten deed ik nauwelijks een oog dicht. Ik constateer dat ik nog geen reacties van moslims zie, die er anders meestal wel zijn. Er zijn sowieso minder reacties dan ik zou verwachten, hoewel ik overal wel ‘stilte’ ervaar.
(meer…)
Gisteren was de jaarlijkse conferentie van het Netwerk van Parlementaire Commissies voor Gelijke rechten van Mannen en Vrouwen in de Europese Unie – een hele mond vol. Ik ging er heen als toehoorder, vooral om Philomena Essed weer te zien en te horen, die ‘s middags zou spreken over de positie van migrantenvrouwen in de zaal van de Tweede Kamer.
De meningen splitsen zich als de Rode Zee: de mensen die willen dat er met harde hand wordt gereageerd, niet alleen tegen die ene moordenaar, maar tegen zijn hele omgeving, en aan de andere kant de mensen die willen begrijpen wat er aan de hand is. Maar is dat wel tegenstrijdig?
Het schept in ieder geval verwarring.
Fatema Mernissi zei eergisteren:
“Die jongere van gisteren, die een moord heeft gepleegd, kennen we die? Hoe hebben we zo iemand kunnen produceren, moeten we niet begrijpen hoe we met elkaar een moordenaar hebben gemaakt?”
22 queries. 0.315 seconds. Powered by WordPress
