Mijn commentaar betrof uitsluitend de tekst van Aslan. Ik heb geenszins de bedoeling gehad jou “vrijblijvendheid” in de schoenen te schuiven. En dat volgens mij ook niet gedaan.

Ik had het boek gelezen en deze “recensie” erover geschreven:
Boek: Geen god dan God
Oorsprong, Ontwikkeling en toekomst van de Islam

Schrijver: Reza Aslan

Uitgeverij: De Bezige Bij

Vertaling: Uit het engels door Guus Houtzager

Aantal
pagina’s: 381

Het vertalen en uitgeven van boeken als die van Tariq Ramadan (Westerse moslims en de toekomst van de islam, uitgeverij Bulaaq) en Reza Aslan ( Geen god dan God Oorsprong, Ontwikkeling en toekomst van de Islam, uitgeverij de Bezige Bij) is een verrijking in het huidige debat over de islam die in Nederland gaande is. De bijdrage van westerse moslim schrijvers kan verhelderend zijn en zet zonder meer een gewicht op een onevenwichtige schaal van een debat waarin het moslim weerwoord bijna ontbreekt. Des te meer dat deze schrijvers afkomstig zijn van landen waarin het debat over de islam en moslims ver gevorderd is en meer diepgang heeft.

Moslims moeten antwoorden geven aan dringende actuele vragen : hoe verhoudt de islam zich tot de moderniteit? Is er een relatie tussen de erbarmelijke situatie van de islamitische landen en de stagnerende ontwikkeling van de islam? Kunnen de moslims als minderheid in harmonie leven met de meerderheid van de bevolking van seculiere westerse samenlevingen? En hoe zit de toekomst van de islam eruit?

Beide schrijvers proberen antwoorden te geven aan deze vragen en vooral aan de laatste vraag. Althans dat is de eerste verwachting die door de titels van de boeken wordt opgewekt.
In hoeverre is de jonge theoloog Reza Aslan in geslaagd om in zijn eerste boek de contouren van de toekomst van de islam te tekenen.
Pas in de laatste hoofdstuk (hoofdstuk 10, pagina 323) van een prachtige epos over het ontstaan en evolutie van de islam probeert de schrijver uiteen te zetten wat voor hem de islamitische hervorming moet zijn. Nadat hij heel uitvoerig ingaat op wat de hervorming niet is (E.a Iraanse republiek die in de macht van de geestelijken verkeert, de verdreven Taliban regime in Afghanistan), schetst hij in een aantal zinnen wat het wel is. Voor Reza Aslan heeft
de islamitische hervorming haar doel bereikt als er : “ een waarachtig liberale democratie” wordt opgericht, een democratie waarin met name pluralisme het fundament is en waar de rede en de openbaring verzoend met elkaar zijn. Deze doel put zijn kracht uit een voorbeeld uit het begin van de islam: Medina. Ook Reza Aslan in de traditie van alle islamitische hervormers en stromingen ziet Medina als mytische symbool voor een volmaakte samenleving.

Hij is met Tariq Ramadan eens dat deze hervorming alleen van binnenuit kan gebeuren en dus niet opgedrongen van buiten. Hij is ook met hem eens dat deze hervorming al bezig is, immers: “de islamitische reformatie is al een feit. Met zijn allen beleven we haar al”.

“Geen god dan God” is een kritische en beschrijvende boek van de geschiedenis van de islam, van voor het ontstaan van de islam tot de huidige ontwikkelingen in de islamitische landen. De schrijver neemt heel selectief en kritisch de informatie van de klassieke arabische kronikeurs van het leven van de profeet en steunt meer op actuele orientalistische wetenschappers. Het boek die goed vertaald is neemt de lezer op een fascinerende reis door de geschidenis van de islam. Maar helaas ontstijgt het boek dat niet en haalt de ambitie van de schrijver niet om : “ boven alles een pleidooi voor hervormingen” te zijn .