Ik heb Greg Summers nooit ontmoet. Wij jongeren hebben alleen met hem gecorrespondeerd en veel over hem en zijn situatie gesproken in ons kerkgebouw.
Ik weet niet of hij schuldig is of onschuldig.
Ik weet wel dat zijn uiteindelijke dood niets heeft opgelost.
En dat laatste is voor mij de belangrijkste reden om tegen de doodstraf te blijven.

Dat ik de doodstraf barbaars noem, is omdat ik de doodstraf barbaars vind. Dat vind ik gewoon, daar krijg je me met geen tien paarden vanaf en ik heb geprobeerd uit te leggen waarom. Amnesty International heeft ooit een button gemaakt waarop stond: Why do we kill people who kill people, to show that killing people is wrong? Dat bedoel ik.

Het grootste verschil van mening dat jij en ik hebben beschrijf je zelf: ” Naar mijn mening kun je een serieuze diskussie over de doodstraf echt niet los zien van de misdaad die began wordt.”

Wat ik steeds probeer uit te leggen is dat je een discussie over de doodstraf wèl los moet en kunt zien van wat iemand heeft gedaan. Het gaat over een strafmaat, niet over ontkenning van de misdaad. Jij wordt daar heel boos om omdat je daaruit meteen concludeert dat ik het dus kennelijk niet erg vind wat iemand heeft misdaan, dat het me niet kan schelen, dat ik geen oog heb voor de slachtoffers. Maar dat heb je mij nergens horen zeggen. Ik vind het verschrikkelijk. Het voorbeeld dat jij geeft van die Bernardo ken ik niet, maar ik word er kotsmisselijk van dat iemand zoiets kan doen. Zo’n man moet de zwaarst mogelijke straf krijgen die er bestaat. Maar dat is voor mij dus niet de doodstraf. Het gaat dus om een technische vraag: wat is de zwaarste straf? Sluit je iemand levenslang op of breng te hem ter dood? Ik kies voor het eerste.

Hetzelfde geldt voor jouw verwijt dat ik geen oog heb voor de slachtoffers. Je hebt groot gelijk dat in het rechtssysteem de slachtoffers nauwelijks een stem hebben, hoewel daar in Nederland gelukkig tegenwoordig verbetering in komt. Maar ook hier geldt, dat het feit dat ik tegen de doodstraf ben, niet automatisch betekent dat ik geen oog heb voor de slachtoffers en hun familie. Dat maak jij ervan. Ik ben er zeker van dat als iemand met zijn gore poten aan mijn kinderen komt, ik niet voor mezelf insta. Ik zal de zwaarst mogelijke straf verlangen. Maar dat is voor mij gewoon niet, nooit, de doodstraf. Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat dan ook een ander niet.

Ik begrijp uit sommige dingen die je zegt dat je me arrogant vindt. Wat jammer, dat bedoelde ik niet. Ik wilde jouw reactie gewoon heel serieus beantwoorden en merk dat ik daardoor bij jou de indruk heb gewekt dat ik het allemaal beter weet. Zo voel ik dat niet.

Wat ik wel nog steeds vreemd vind is jouw dubbelheid. Je bent net als ik tegen de doodstraf, maar je voert ook in je tweede reactie meer argumenten aan voor de doodstraf dan tegen. Ik weet dus nog steeds niet waar je precies staat. Ik ben tegen de doodstraf en voer argumenten aan waarom ik tegen ben. Ik lister wel naar de argumenten voor, probeer ze ook te begrijpen. Maar ik heb geen enkele behoefte ze te verdedigen. Dat moeten de voorstanders zelf maar doen. Maar jij verdedigt de voorstanders wel en ik vind dat raar voor iemand die zelf zo erg tegen de doodstraf is. Dat is denk ik het grootste verschil tussen ons.

Ja, ik ben tegen de doodstraf, je kan dat aannemen van mij of niet………en tijdens verkiezingen zal dat in mijn stem meetellen. Hoewel het lastige parket is dat kandidaten die voor de doodstraf zijn vaak tegen abortus zijn en visa versa. Ja, en dus je kunt in een maatschappij wonen waar wetten geldig zijn waar je het niet mee eens bent. Ziehier het woord ‘persoonlijk’ uitgelegd.

Jij en ik hebben blijkbaar dezelfde ideeen waarom de doodstraf niet legaal moet zijn.

Echter;
Waarom ga je ervan uit dat mensen die voor de doodstraf zijn kritiekloos zijn? Hoe kom je daarbij? Omdat hun motieven lijnrecht tegenover die van jou zijn betekent niet dat ze daar niet over nagedacht hebben. Je kunt het niet met de motieven of argumentaties eens zijn en de motieven of argumentaties, om jouw woorden te gebruiken ‘barbaars’ vinden, maar dat is wat anders als kritiekloos. Jouw reaktie was in die zin kritiekloos, (mischien was eenzijdig een betere woordkeuze geweesst) dat je niet eens de argumenten voor de doodstraf serieus kunt nemen. En dus gooi je het woord ‘barbaars’ rond en ga je ervan uit dat de mensen die voor de doodstraf zijn kritiekloos zijn.

Daarnaast stoort het mij enorm in het hele verslag van Maartje Kok en de daarop volgende reakties, het kompleet afwezig zijn van enige context over de slachtoffers. Dat vind ik fout. Ja, jij wilt het alleen over de doodstraf hebben, dat is je goed recht. Ik wil hier inbrengen dat ik het fout vind dat er geen enkele verwijzing naar de slachtoffers zijn (het waren er drie). Vooral wanneer de sympathie er vanaf druipt voor Maartje en ‘haar verlies’ en dat je op een bepaald punt bijna niet door durfde te lezen. Jakkes. Maar dat is mijn persoonlijke mening hoor. En dat gebeurt tegenwoordig maar al te vaak wanneer misdaden worden begaan. Ik begrijp niet dat het je in wezen niet schelen kan of de man schuldig of onschuldig was!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Naar mijn mening kun je een serieuze diskussie over de doodstraf echt niet los zien van de misdaad die began wordt. Zeker niet als je met argumenten aankomt dat het doodstraf systeem barbaars is, mensen het kritiekloos accepteren, het inhumaan is etc.
Er zijn mensen zijn die wel de dood willen bediskussieren als straf. Mag dat???
Ik wil die mensen best serieus willen nemen ipv ze af te stoten als zijnde ‘barbaars’.
Tegen de doodstraf en tegelijkertijd durf ik best toe te geven dat als de man schuldig zou zijn ik er geen traan om zou kunnen laten dat hem zijn leven ontnomen is. Basale neigingen zal ik wel hebben. En ik weet dat eens mens vol kan zitten van tegengestelde emoties. Maar daar sta jij misschien allemaal boven Clara.

Heb je ooit gehoord van een Paul Bernardo die twee meisjes (15 en 16 geloof ik) in Ontario Canada gekidnapped had en ze na drie dagenlang sexueel gemarteld (ja echt martelen) te hebben, ze beiden vermoordde?
De man heeft het geluk in Canada te wonen. Geen doodstraf daar. Maar stel dat dit in de VS was en de man de doodstraf had gekregen en stel dat de ouders van die meisjes dachten dat ze van de doodstraf sluiting zouden krijgen (wat blijkbaar soms wel en soms niet waar is), zou jij die ouders die door ws ik weet niet hoeveel hartebreek, woede, angst, depressie en wat dan ook heen zouden gaan; zou je die ouders ‘kritiekloos’ en ‘barbaars’ durven noemen. En dan ook te zeggen dat het vatbaar is voor onverschilligheid. Ik betwijfel dat familie van slachtoffers onverschillig zijn.
Peace!

En Clara, als ik ‘God vergeve mij’ wil zeggen omdat ik iets gesteld heb waarin ik realiseer dat ik misschien wel eens vreselijk fout wil zitten, dan doe ik dat. Dat ik jou daarmee blijkbaar op de tenen trap daar snap ik niks van want het is niet aan jou gericht. Is er nu een regel ergens dat we God overal buiten moeten laten, en besluit jij die regel?

Ik vind jouw stelling gewoon arrogant als je woorden als ‘kritiekloos’ en ‘barbaars’ gebruikt zonder de context van de slachtoffers erbij te halen.