Hier nog even een stukje dat ik 5/8/2006 schreef n.a.v. de Libanon oorlog:

Final solution denken in Israel?

Ik heb alhier reeds het nodige neergeschreven over het in mijn ogen volstrekt disproportionele optreden door het Israëlische leger in Libanon. Ook heb ik al eens opgemerkt dat Israel in moreel opzicht aan het afglijden is, en in hoog tempo verwordt tot een lelijke apartheidsstaat. Maar er is meer.

Zo schreef Martin van Creveld, hoogleraar militaire geschiedenis aan de Hebreeuwse Universiteit van Jeruzalem, in NRC van 5/8/2006 het volgende:

… het probleem in Libanon is niet dat de Israëliërs buitensporig geweld gebruiken. Integendeel, het is de verregaande onwil (…) waarvan zij in de loop der jaren telkens weer blijk hebben gegeven om genoeg geweld te gebruiken om het probleem voor eens en voor al op te lossen – om te doen wat er gedaan moet worden, zonder uitleg en excuses.
… Ze berust echter grotendeels op het simpele feit dat het Israëlische leger, dat bestaat uit gewone Israëlische burgers, domweg niet capabel is om te doen wat koning Hoessein van Jordanië in 1970 jegens de Palestijnen heeft gedaan, en president Hafez Assad van Syrië in 1982 jegens zijn eigen onderdanen – beide malen met veel succes. (…)

Hij pleit dus voor “de Hamah methode” als oplossing voor het “probleem” met Hezbollah. Ik zal uw geheugen even opfrissen: In Hamah (Syrië) werden in 1982 tijdens een (religieus geïnspireerde) opstand 10000-den mensen over de kling gejaagd.
Kortom: De heer van Crevelt, niet de eerste de beste in Israel, (her)introduceert – 64 jaar na dato – in een tamelijk verontrustende mate het denken in termen van “final solutions”. Immers: Hoe stelt hij zich zo’n “oplossing” volgens “de Hamah methode” voor? In zuid Libanon 100000 à 200000 shi’ieten over de kling jagen?

We zijn getuige van een wel heel bittere ironie. Na de 2e wereldoorlog, met al het vreselijks wat daarin plaats had, heeft Duitsland zich uiteindelijk tot één van de minst geweldadige en meest beschaafde landen ter wereld ontwikkeld. Tegelijk zien we, na de cesuur van 1967, dat Israel zich in een omgekeerde richting ontwikkelt, met als nieuw dieptepunt de – in zekere mate – (her)introductie van het “final solution denken” van de zijde van de heer van Creveld.

Mazzel & broge, Evert

Gerrie