Anja Meulenbelt
:: Weblog

Dokkie was niet ontevreden met de patient. De wond heelt, het duurt wel nog een week voordat zijn kapje afmag. Met engelengeduld heeft ze zijn kontje schoongepeuterd, en met nog meer geduld heeft ze pleistertjes geplakt zodat de rand van zijn kapje niet zo scherp is, als hij weer op het idee komt dat hij zijn kontje echt schoon moet likken. Daar moet ik dus op blijven letten.
(meer…)

Het gaat wel, hier in verpleeghuis Kobus.

Gisteren stond hij goed op zijn pootjes, en had een geweldige plas gedaan, wel met een boog over de rand van de bak heen. Hij is er nog niet aan gewend dat hij met een krachtige straal kan pissen. Ik wilde zeggen: met een krachtige mannenstraal, maar dat is nu juist een verschil tussen poezen- en mensenmannetjes en vrouwtjes, qua plas hebben de vrouwtjes het makkelijker. En dus ook de trans-gender poezenmannetjes. Geen gewurm om er een dun straaltje uit te krijgen. Ik probeer dit te zeggen zonder de medemens met prostaat te kwetsen. Sommige van mijn beste vrienden hebben een prostaat.
(meer…)

(Hans Dijkstal)

Een paar jaar geleden besloot een groep (oud)politici – onder de bezielende leiding van Hans Dijkstal (vrede zij met hem) – een initiatief te beginnen onder de titel Eén land, één samenleving. Het bijzondere er aan is dat je zelden een politiek zo breed initiatief tegen zult komen, zulke verschillende mensen met één gedeelde visie: in ons land horen mensen van verschillende achtergronden en religies bij elkaar. Ook nu Dijkstal er niet is, en we missen hem, vond de groep het nodig om van zich te laten horen. Nog meer ‘oude olifanten’? Het zij zo. Laat het niet zo zijn dat we later het verwijt krijgen ons mond te hebben gehouden. Joris Voorhoeve en Gijs de Vries hebben de plaats ingenomen van Hans Dijkstal.
(meer…)

(Kobus)

Kadootje van Anne-Marie Mineur: de nieuwe inleiding bij het onovertroffen boekje van Rudy Kousbroek, de Aaaibaarheidsfactor. Beetje lang, dus voor de echte liefhebber. Een verhandeling over de vergankelijkheid en het houden van poezen.
(meer…)

.

Nou het gaat. Mijn slaapkamer is ziekenboeg en ik heb mijn handen vol aan de kleine patiënt, die maar niet kan wennen aan dat akelige kraagje en toch al niet zo slim was – toen we nog in een huis met trappen woonden viel hij daar vaak af. Dan zag ik een oranje tennisbal naar beneden stuiteren die onderaan gekomen weer pootjes kreeg en poes werd. Kobus heeft een hersenbeschadiging en snapt de dingen niet zo snel.
(meer…)

Kobus heeft een plasje gedaan. En op de bak ook nog. Dat een mens zo gelukkig kan worden van een beetje kattenpis.

Er is de laatste dagen meer dat mij bezighoudt dan de vaderlandse politiek en Gaza: ik zit met twee stukke poezen in de reparatie. Zowat elke dag met een van de beestjes bij dokkie dokkie. Wegbrengen of weer ophalen.
(meer…)

Ilana Hammerman

Ik schreef er al over, over het groepje Israëlische vrouwen dat doelbewust een paar Palestijnse vrouwen en kinderen Israël in smokkelde voor een dagje aan zee. Hier.

Ilana Hammerman, een schrijfster, deed dat openlijk, en riskeert daarmee een gevangenisstraf van twee jaar. Ondanks dat zijn er nu zeshonderd mensen in Israël die haar voorbeeld gaan volgen, en bereid zijn tot ‘burgerlijke ongehoorzaamheid”. Zie een artikel van Jonathan Cook, hier.

Er is veel protest binnen de CDA, over de mogelijke samenwerking met de PVV. Ik haal er hier met genoegen een aan, van Rob van de Beeten, collega in de Eerste Kamer. Ik ken Van de Beeten ook als een integere man die bij de behandeling van de nieuwe asielprocedure werkelijk bereid was om te luisteren naar de ervaringen van asielzoekers, vrouwen, met zware geweldervaringen, en mee wil denken wat er voor hen gedaan kan worden. Hier is zijn brief.
(meer…)

Kennen we die zinnen nog, die bekende zinnen van verzetsstrijder en theoloog Martin Niemöller?
(meer…)