Anja Meulenbelt
:: Weblog

Het is in Israel al een grap: twee staten? Doe er maar vier. Een voor de seculieren, een voor de ultra-orthodoxen, een voor de kolonisten en een voor de Arabieren. Veel hoef je er niet eens voor te doen: ze leven allemaal al grotendeels apart, in eigen wijken, en ze hebben allemaal hun eigen onderwijs.
(meer…)

(Oudeh Basharat)

Interessant artikel in Ha’aretz, van een in Israël wonende Palestijn. Ik vat het samen: wil Israel wel deel uitmaken van het Midden Oosten, of ziet ze het Midden Oosten vooral als vijand?
Dat Netanyahu tot premier werd gekozen heeft hij geheel aan het buitenland te danken, schrijft Oudeh Basharat in Ha’aretz (Hier.): 98% van de giften die hij in 2005 ontving om aan de voorverkiezingen van Likud deel te nemen kwamen van buiten Israel, met name uit de VS. Al die buitenlandse tycoons die miljoenen over hebben, zorgen ook voor een partijdige pers die de burgers van Israel helpt om de juiste man uit te kiezen. Zo kan het gebeuren dat buitenlanders een grote invloed hebben op de politiek van Israel, al wonen ze daar niet zelf en zijn dat ook niet van plan. En zijn ze ondertussen ook nog bezig om de giften aan onafhankelijke NGO’s, de mensenrechtenorganisaties en pro-democratische groepen zoveel mogelijk tegen te gaan.
(meer…)

Op dit weblog en op facebook horen jullie van mij veel over het geweldloze verzet in Palestina, met name in het plaatsje Nabi Saleh, waar ook veel ‘internationalen’ (waaronder Nederlanders) aan deel nemen. De Israelische reactie op het protest is uitermate gewelddadig, vorige maand werd een activist doodgeschoten door een afgeschoten traangasgranaat recht in zijn gezicht, afgelopen week werd een franse activiste ook door een direct schot behoorlijk gewond. Deze maand komen twee van de jonge Palestijnse vrouwen die altijd deelnemen naar Nederland voor een kort bezoek. Ik zit zelf, als het goed is, dan in Gaza, maar voor iedereen met belangstelling of een goed hart voor de zaak, ga naar een van de drie bijeenkomsten. Ik weet zeker dat het heel inspirerend is om met die activisten van de nieuwe generatie Palestijnen kennis te maken.
(meer…)

(Lonneke Lemaire rechts)

Ik leef altijd erg mee met mensen die voor het eerst naar Palestina gaan – naar de Westoever dus meestal, want dat kan nog. Ik weet het zelf nog, ook als je denkt dat je tamelijk op de hoogte bent van de grote lijnen en de belangrijkste feiten is het toch een shock als je alles in het echt meemaakt.
(meer…)

(Palestijnen bidden buiten de Damascus poort omdat hen de toegang tot de moskee in de Oude Stad wordt ontzegd)

Joris Luyendijk schreef het ook al, in “Het zijn net mensen”, er is geen onpartijdige manier om over Palestina/Israel te schrijven. De woorden die je gebruikt verraden meteen je “paradigma”, je “denkraam” zoals ik dat noem. Wie het heeft over ‘Judea en Samaria’ in plaats van over de Westoever, zit hopeloos aan de Israelische kant.
(meer…)

Ik ben weer eens in een fase van mijn leven waarin ik orde op zaken stel. Opnieuw bedenk wat belangrijk is en wat niet. Waar ik mijn tijd en energie aan wil besteden, zeker nu die energie niet meer zo oneindig lijkt als in mijn jonge jaren. Wat ik in mijn laatste werkzame levensfase (die wat mij betreft nog heel lang mag duren) wil doen – en wat ik daarvoor laat schieten.
(meer…)

Om de zoveel tijd moet ik even uitleggen hoe het op dit weblog toegaat, voor nieuwe mensen en voor de reageerders die niet zelf de weg naar de spelregels hebben gevonden – die spelregels zitten hier.
(meer…)

Ben ik weer. IJverig andere dingen gedaan dan elke ochtend een stukje of wat produceren voor mijn weblog. Artikel geschreven, twee hoofdstukken van mijn boek herschreven, boeken gekocht en boeken gelezen en veel, heel veel, papier opgeruimd. Alles wat niet weg moet zit nu in een mapje. Wat voel ik me opgeruimd. En goede voornemens natuurlijk: never nooit meer papier laten liggen, want als de stapels groeien ben ik uren zoek met iets te vinden. De beloning kwam vanzelf want ik vond van alles waarvan ik niet eens wist dat ik het zocht: ik vond een declaratie die ik nog niet had geïnd, en nog iets waarvan ik vergeten was mijn gironummer op te geven. Ook nog even jarig geweest.
(meer…)

Het is weer gelukt! Jaar uit, nieuw jaar. Je weet maar nooit met al die bezuinigingen, dat ze zeggen, nee een nieuw jaar zit er dit jaar niet in. Maar we hebben er weer een: nog fris, nog vol mogelijkheden. Het gaat geen gemakkelijk jaar worden, maar we gaan ons best doen. Voor mij geen voornemens, maar een lijstje uitdagingen die ik aan moet gaan.
(meer…)

Pop 2000 op de achtergrond, wat zitten er toch veel herinneringen vast aan die oude liedjes, en wat waren die vroegere jaren toch een goudmijn aan muziek die het nog steeds doet.
(meer…)